bitume (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bitum, bitumin, bitumen
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od bitumer
- (2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od bitumer
- (2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od bitumer
- (2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od bitumer
- (2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od bitumer
- odmiana:
- (1) lp bitume; lm bitumes
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. bitumer
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
bitume (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /bi.ˈtu.me/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. bitum, bitumin
- odmiana:
- (1.1) lp bitume; lm bitumi
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) asfalto, catrame
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bitumatore m, bitumatrice ż, bitumatura ż, bitumazione ż, bituminite ż, bituminizzazione ż, bitumizzazione ż
- czas. bitumare, bituminare, imbitumare
- przym. bituminoso
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. bitumen, -minis
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.