bikorn (język polski)
.jpg.webp)
bikorn (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbʲikɔrn], AS: [bʹikorn], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) dwurożny kapelusz; zob. też bikorn w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bikorn bikorny dopełniacz bikornu bikornów celownik bikornowi bikornom biernik bikorn bikorny narzędnik bikornem bikornami miejscownik bikornie bikornach wołacz bikornie bikorny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dwuróg, kapelusz stosowany
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kapelusz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bicorne
- francuski: (1.1) bicorne m
- hiszpański: (1.1) bicornio
- kataloński: (1.1) bicorn
- niderlandzki: (1.1) steek
- niemiecki: (1.1) Zweispitz m
- portugalski: (1.1) bicorne
- rosyjski: (1.1) двууголка ż
- szwedzki: (1.1) bicorne
- ukraiński: (1.1) двоуголка ż, двокутівка ż, двокутка ż, бікорн m
- włoski: (1.1) feluca
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.