bielaczy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z bielactwem, dotknięty bielactwem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bielaczy bielacza bielacze bielaczy bielacze dopełniacz bielaczego bielaczej bielaczego bielaczych celownik bielaczemu bielaczej bielaczemu bielaczym biernik bielaczego bielaczy bielaczą bielacze bielaczych bielacze narzędnik bielaczym bielaczą bielaczym bielaczymi miejscownik bielaczym bielaczej bielaczym bielaczych wołacz bielaczy bielacza bielacze bielaczy bielacze nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) plama bielacza
- synonimy:
- (1.1) albinotyczny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) albínský
- francuski: (1.1) albinos
- niemiecki: (1.1) albinotisch
- słowacki: (1.1) albínsky
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.