biegaczka (język polski)
biegaczki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [bʲjɛˈɡaʧ̑ka], AS: [bʹi ̯egačka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sport. sportsmenka uprawiająca biegi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik biegaczka biegaczki dopełniacz biegaczki biegaczek celownik biegaczce biegaczkom biernik biegaczkę biegaczki narzędnik biegaczką biegaczkami miejscownik biegaczce biegaczkach wołacz biegaczko biegaczki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) lekkoatletka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bieg m, biegnięcie n, bieganie n
- forma męska biegacz m
- rzecz. biec ndk., biegać ndk.
- przym. biegowy
- czas. biec
- przysł. biegle
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: biegacz
- białoruski: (1.1) бягуння ż
- bułgarski: (1.1) бегачка ż
- czeski: (1.1) běžkyně ż
- niemiecki: (1.1) Läuferin ż
- rosyjski: (1.1) бегунья ż
- słowacki: (1.1) bežkyňa ż
- węgierski: (1.1) futónő
- wilamowski: (1.1) łauferyn ż, łaojferyn ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.