bezprzyczynowy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nie mający przyczyny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bezprzyczynowy bezprzyczynowa bezprzyczynowe bezprzyczynowi bezprzyczynowe dopełniacz bezprzyczynowego bezprzyczynowej bezprzyczynowego bezprzyczynowych celownik bezprzyczynowemu bezprzyczynowej bezprzyczynowemu bezprzyczynowym biernik bezprzyczynowego bezprzyczynowy bezprzyczynową bezprzyczynowe bezprzyczynowych bezprzyczynowe narzędnik bezprzyczynowym bezprzyczynową bezprzyczynowym bezprzyczynowymi miejscownik bezprzyczynowym bezprzyczynowej bezprzyczynowym bezprzyczynowych wołacz bezprzyczynowy bezprzyczynowa bezprzyczynowe bezprzyczynowi bezprzyczynowe nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nieuzasadniony, bezpodstawny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bezprzyczynowość ż
- przysł. bezprzyczynowość
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) causeless
- białoruski: (1.1) беспрычынны
- niemiecki: (1.1) grundlos
- nowopruski: (1.1) betikslis
- rosyjski: (1.1) беспричинный
- ukraiński: (1.1) безпричинний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.