bewilderment (język angielski)

wymowa:
bryt. IPA: /bɪˈwɪldəmənt/
amer. IPA: /bɪˈwɪldəɹmənt/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) oszołomienie
(1.2) dezorientacja
(1.3) zakłopotanie, zmieszanie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. bewilder
przym. bewildered
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.