awanturniczo (język polski)

wymowa:

znaczenia:

przysłówek

(1.1) ze skłonnością do awantur

(1.2) w nieobliczalny, ryzykowny sposób

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. awanturnik mos, awanturniczość ż, awanturnica ż, awantura ż

przym. awanturniczy

czas. awanturować się ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: