anulus

anulus (język polski)

anulus (1.1)

wymowa:: IPA: [ãˈnulus], AS: [ãnulus], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. pierścień pomiędzy trzonem kolumny a kapitelem; zob. też anulus w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	anulus	anulusy
dopełniacz	anulusa	anulusów
celownik	anulusowi	anulusom
biernik	anulus	anulusy
narzędnik	anulusem	anulusami
miejscownik	anulusie	anulusach
wołacz	anulusie	anulusy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

anulus (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pierścień
odmiana:: (1.1) lp anul|us, ~i lm ~i, ~orum
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: przym. anulatus
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.