anadromiczny (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) icht. taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	anadromiczny		anadromiczna	anadromiczne	anadromiczni	anadromiczne
dopełniacz	anadromicznego		anadromicznej	anadromicznego	anadromicznych
celownik	anadromicznemu		anadromicznej	anadromicznemu	anadromicznym
biernik	anadromicznego	anadromiczny	anadromiczną	anadromiczne	anadromicznych	anadromiczne
narzędnik	anadromicznym		anadromiczną	anadromicznym	anadromicznymi
miejscownik	anadromicznym		anadromicznej	anadromicznym	anadromicznych
wołacz	anadromiczny		anadromiczna	anadromiczne	anadromiczni	anadromiczne
nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) gatunek anadromiczny

synonimy:

(1.1) anadromowy

antonimy:

(1.1) katadromiczny

hiperonimy:

(1.1) potamodromiczny

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. anadromowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. ἀνάδρομος (anadromos) < gr. ἀνά (ana) → w górę + gr. δρόμος (dromos) → biegnący

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) anadromous
• fiński: (1.1) anadrominen
• francuski: (1.1) anadrome
• hiszpański: (1.1) anádromo
• kataloński: (1.1) anàdrom
• rosyjski: (1.1) анадромный
• włoski: (1.1) anadromo

źródła: