Wąż (język polski)
Wąż (1.1)
Wąż (2.1)
- wymowa:
- IPA: [vɔ̃w̃ʃ], AS: [võũ̯š], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
- (1.1) astr. jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego; zob. też Gwiazdozbiór Węża w Wikipedii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (2.1) herald. polski herb szlachecki; zob. też Wąż (herb szlachecki) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm;
przypadek liczba pojedyncza mianownik Wąż dopełniacz Węża celownik Wężowi biernik Węża narzędnik Wężem miejscownik Wężu wołacz Wężu - (2.1) nieodm.
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) leżeć w Wężu, Głowa Węża, Ogon Węża
- (2.1) herbu Wąż
- synonimy:
- (1.1) skr. Ser
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wąż mzw
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wąż
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Astronomia
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Serpens
- kataloński: (1.1) Serpent m
- rosyjski: (1.1) Змея ż
- węgierski: (1.1) Kígyó
- wilamowski: (1.1) Ȳter ż, Yter ż
- włoski: (1.1) Serpente m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.