Scheitel (język niemiecki)
ein Scheitel (1.1)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈʃaɪ̯tl̩], lm IPA: [ˈʃaɪ̯tl̩]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) fryz. przedziałek
- (1.2) archit. wierzchołek, szczyt
- (1.3) mat. miejsce przecięcia
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Scheitel die Scheitel dopełniacz des Scheitels der Scheitel celownik dem Scheitel den Scheiteln biernik den Scheitel die Scheitel - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.