Kombination (język niemiecki)
- wymowa:
-
- lp IPA: [kɔmbinaˈʦi̯oːn], lm IPA: [kɔmbinaˈʦi̯oːnən]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kombinacja
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Kombination die Kombinationen dopełniacz der Kombination der Kombinationen celownik der Kombination den Kombinationen biernik die Kombination die Kombinationen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kombinieren
- rzecz. Kombinatorik ż
- przym. kombinatorisch
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.