Centaur (język polski)
Centaur (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈʦ̑ɛ̃ntawr], AS: [cẽntau̯r], zjawiska fonetyczne: nazal.• u → ł
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) astr. jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; zob. też gwiazdozbiór Centaura w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Centaur dopełniacz Centaura celownik Centaurowi biernik Centaura narzędnik Centaurem miejscownik Centaurze wołacz Centaurze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) leżeć w Centaurze
- synonimy:
- (1.1) skr. Cen
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Astronomia
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Centaurus
- arabski: (1.1) قنطورس m
- esperanto: (1.1) Centaŭro
- kataloński: (1.1) Centaure
- łaciński: (1.1) Centaurus
- rosyjski: (1.1) Центавр m, Кентавр m
- węgierski: (1.1) Kentaur
- włoski: (1.1) Centauro m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.