Carycyn (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʦ̑aˈrɨʦ̑ɨ̃n], AS: [carycỹn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) hist. nazwa Wołgogradu do 1925 roku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Carycyn dopełniacz Carycyna celownik Carycynowi biernik Carycyn narzędnik Carycynem miejscownik Carycynie wołacz Carycynie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) Царыцын m
- bułgarski: (1.1) Царицин m
- rosyjski: (1.1) Царицын m
- ukraiński: (1.1) Царицин m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.