Brillant (język niemiecki)
Brillanten (1.1)
- wymowa:
-
- lp IPA: [bʀɪlˈjant], lm IPA: [bʀɪlˈjantn̩]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) brylant
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Brillant die Brillanten dopełniacz des Brillanten der Brillanten celownik dem Brillanten den Brillanten biernik den Brillanten die Brillanten - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. brillieren
- przym. brillant
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.