Bogumiła (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbɔɡũˈmʲiwa], AS: [bogũmʹiu̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) imię żeńskie; zob. też Bogumiła w Wikipedii
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. i B. lp od: Bogumił
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Bogumiła Bogumiły dopełniacz Bogumiły Bogumił celownik Bogumile Bogumiłom biernik Bogumiłę Bogumiły narzędnik Bogumiłą Bogumiłami miejscownik Bogumile Bogumiłach wołacz Bogumiło Bogumiły - (2.1) zob. Bogumił
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma męska Bogumił m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) Bohumila ż
- rosyjski: (1.1) Богумила ż
- słowacki: (1.1) Bohumila ż
- wilamowski: (1.1) Biöegümiła ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.