Benicjusz (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Benicjusz w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Benicjusz	Benicjuszowie
dopełniacz	Benicjusza	Benicjuszów
celownik	Benicjuszowi	Benicjuszom
biernik	Benicjusza	Benicjuszów
narzędnik	Benicjuszem	Benicjuszami
miejscownik	Benicjuszu	Benicjuszach
wołacz	Benicjuszu	Benicjuszowie
depr. M. i W. lm: (te) Benicjusze

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) pan Benicjusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Benicjusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Benicjusz • święty / błogosławiony Benicjusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Benicjusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Benicjusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Benicjusz • dzień imienin / imieniny Benicjusza • na Benicjusza (o dniu)

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. Benitius

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Benitius
• hiszpański: (1.1) Benicio m

źródła: