Anatolijczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãnatɔˈlʲijʧ̑ɨk], AS: [ãnatolʹii ̯čyk], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Anatolii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Anatolijczyk Anatolijczycy dopełniacz Anatolijczyka Anatolijczyków celownik Anatolijczykowi Anatolijczykom biernik Anatolijczyka Anatolijczyków narzędnik Anatolijczykiem Anatolijczykami miejscownik Anatolijczyku Anatolijczykach wołacz Anatolijczyku Anatolijczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Anatolia ż
- forma żeńska Anatolijka ż
- przym. anatolijski, anatolski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Anatolia + -czyk
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) анадолец m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.