φιν (język nowogrecki)

φιν (1.1)
wymowa:
IPA: [fin]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) żegl. fin
odmiana:
(1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) σκάφος
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. finn
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.