βλάκας (język nowogrecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈvla.kas]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) med. imbecyl, głuptak
- (1.2) pejor. pot. głupiec, kretyn, dureń, osioł, bałwan
- odmiana:
- M3: lp D. βλάκα; lm βλάκες, D. βλακών
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ιδιώτης, ηλίθιος
- (1.2) κουτός, ανόητος, κρετίνος, χαζός
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. βλακεύω
- przym. βλακώδης
- rzecz. βλακεία, βλακέντιος, βλακόμετρο
- związki frazeologiczne:
- βλάκας με πατέντα → patentowany dureń; κάνω το βλάκα → udawać durnia
- etymologia:
- od biernika słowa gr. βλάξ (blax)
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.