έγκλημα (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: ['eŋ.gʎi.ma]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) praw. zbrodnia, przestępstwo

(1.2) pot. występek, przestępstwo

odmiana:

(1.1) N49

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) έγκλημα πολέμου → zbrodnia wojenna

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. εγκληματίας m/ż, εγκληματολογία ż, εγκληματολόγος m/ż

czas. εγκληματώ

przym. εγκληματικός, εγκληματολογικός

związki frazeologiczne:

σώμα του εγκλήματος → corpus delicti

etymologia:

(1.1) gr. ἔγκλημα

uwagi:

źródła: