żądlić (język polski)
czasownik przechodni niedokonany (dk. użądlić)
- (1.1) ent. wbijać żądło
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żądlenie n, żądło n, żądłówka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sting
- duński: (1.1) stikke
- francuski: (1.1) piquer
- hiszpański: (1.1) aguijonear
- niemiecki: (1.1) stechen
- rosyjski: (1.1) жа́лить
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.