śnȧk (język wilamowski)
śnȧk (1.1)
śnȧk (1.3)
śnȧk (1.4)
śnȧk (1.5)
śnȧk (1.6)
śnȧk (1.7)
śnȧkja (1.8)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zool. ślimak
- (1.2) anat. ślimak (część ucha wewnętrznego ssaków)
- (1.3) małż
- (1.4) urb. ślimak (trakt komunikacyjny spiralnie pokonujący różnicę wysokości)
- (1.5) archit. ślimak (motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka)
- (1.6) rzem. muz. ślimak (ozdobne zakończenie szyjki instrumentu smyczkowego)
- (1.7) techn. ślimak (element przekładni ślimakowej)
- (1.8) kulin. ślimak, papatacz (wypiek z ciasta)
- (1.9) pot. obraź. ślimak
- odmiana:
- (1.1-9) lp śnȧk; lm śnȧkja
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Wilamowski - Zwierzęta
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.