ślimaczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɕlʲĩˈmaʧ̑ɨ], AS: [ślʹĩmačy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, jak u ślimaka; związany ze ślimakiem, charakterystyczny dla ślimaka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik ślimaczy ślimacza ślimacze ślimaczy ślimacze dopełniacz ślimaczego ślimaczej ślimaczego ślimaczych celownik ślimaczemu ślimaczej ślimaczemu ślimaczym biernik ślimaczego ślimaczy ślimaczą ślimacze ślimaczych ślimacze narzędnik ślimaczym ślimaczą ślimaczym ślimaczymi miejscownik ślimaczym ślimaczej ślimaczym ślimaczych wołacz ślimaczy ślimacza ślimacze ślimaczy ślimacze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ślimak m, ślimaczek m, ślimacznica ż
- czas. ślimaczyć się
- przym. ślimakowy, ślimakowaty
- przysł. ślimaczo
- związki frazeologiczne:
- w ślimaczym tempie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.