łajka (język polski)
łajka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈwajka], AS: [u̯ai ̯ka]
- podział przy przenoszeniu wyrazu: łaj•ka
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kynol. średniej wielkości kudłaty pies syberyjski, używany do polowań i do zaprzęgu; zob. też łajka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łajka łajki dopełniacz łajki łajek celownik łajce łajkom biernik łajkę łajki narzędnik łajką łajkami miejscownik łajce łajkach wołacz łajko łajki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) łajka jakucka • łajka karelo-fińska • łajka rosyjsko-europejska • łajka wschodniosyberyjska • łajka zachodniosyberyjska
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. лайка
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.