ört (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot. ziele, zioło

odmiana:

(1.1) lp en ört, örten; lm örter, örterna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) växt

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

nie mylić z: ort → miejscowość

źródła: