örn (język islandzki)
.jpg.webp)
örn (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ornit. orzeł
- odmiana:
- (1.1) lp örn, ~, ~, arnar (~urinn, ~inn, ~num, arnarins); lm ernir, erni, ~um, arna (ernirnir, ernina, ~unum, arnanna)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
örn (język szwedzki)
örn (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) ornit. orzeł
- odmiana:
- (1.1) en örn, örnen, örnar, örnarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rovfågel, fågel
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- złożenie rzeczownikowe örnnäsa, örnnäste • havsörn, kungsörn, ormörn, svartörn
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: ptaki w języku szwedzkim
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.