władczyni

Polish

Etymology

From władca +‎ -yni.

Pronunciation
  • IPA(key): /vwatˈt͡ʂɨ.ɲi/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨɲi
  • Syllabification: wład‧czy‧ni

Noun

władczyni f (male equivalent władca)

  1. female equivalent of władca (“ruler”) (person who rules)

Declension
Declension of władczyni
singular plural
nominative władczyni władczynie
genitive władczyni władczyń
dative władczyni władczyniom
accusative władczynię władczynie
instrumental władczynią władczyniami
locative władczyni władczyniach
vocative władczyni władczynie

Further reading
  • władczyni in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • władczyni in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.