trójkąt

See also: Trójkąt

Polish
trójkąt (#1)
trójkąt (#5)

Etymology

From trój- +‎ kąt. Calque of Latin triangulum.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈtruj.kɔnt/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ujkɔnt
  • Syllabification: trój‧kąt
  • Homophone: Trójkąt

Noun

trójkąt m inan (diminutive trójkącik or trójkątek, related adjective trójkątowy)

  1. (geometry) triangle (polygon with three sides and three angles)
    trójkąt prostokątny ― right triangle
    trójkąt ostrokątny ― acute triangle
    trójkąt rozwartokątny ― obtuse triangle
    trójkąt równoboczny ― equilateral triangle
    trójkąt równoramienny ― isosceles triangle
  2. triangle (triangular-shaped object)
  3. triangle (three elements that make up something)
  4. triangle (percussion instrument made by forming a metal rod into a triangular shape which is open at one angle; it is suspended from a string and hit with a metal bar to make a resonant sound)
  5. (billiards, snooker, pool) rack (hollow triangle used for aligning the balls at the start of a pool game)
  6. (slang) threeway, threesome, throuple, ménage à trois (sexual activity involving three people)

Declension
Declension of trójkąt
singular plural
nominative trójkąt trójkąty
genitive trójkąta trójkątów
dative trójkątowi trójkątom
accusative trójkąt trójkąty
instrumental trójkątem trójkątami
locative trójkącie trójkątach
vocative trójkącie trójkąty

Derived terms
adjective
nouns
  • Trójkąt
  • trójkątowanie
adverb
noun
  • trójkątność

Further reading
  • trójkąt in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • trójkąt in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.