tárgyai

Hungarian

Etymology

tárgy (“object”) +‎ -ai (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈtaːrɟɒji]
  • Hyphenation: tár‧gyai

Noun

tárgyai

  1. third-person singular multiple-possession possessive of tárgy

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative — tárgyai
accusative — tárgyait
dative — tárgyainak
instrumental — tárgyaival
causal-final — tárgyaiért
translative — tárgyaivá
terminative — tárgyaiig
essive-formal — tárgyaiként
essive-modal — tárgyaiul
inessive — tárgyaiban
superessive — tárgyain
adessive — tárgyainál
illative — tárgyaiba
sublative — tárgyaira
allative — tárgyaihoz
elative — tárgyaiból
delative — tárgyairól
ablative — tárgyaitól
non-attributive
possessive - singular
— tárgyaié
non-attributive
possessive - plural
— tárgyaiéi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.