służbowy

Polish

Etymology

From służba +‎ -owy.

Pronunciation
  • IPA(key): /swuʐˈbɔ.vɨ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvɨ
  • Syllabification: służ‧bo‧wy

Adjective

służbowy (not comparable, no derived adverb)

  1. (relational) service
    czapka służbowa ― service cap
    pistolet służbowy ― service pistol
    rewolwer służbowy ― service revolver
    wejście służbowe ― service entrance
  2. (relational) business, company, official
    droga służbowa ― official channel; chain of command
    obowiązek służbowy ― official duty
    podróż służbowa ― business travel
    samochód służbowy ― company car
    służbowy lunch ― business lunch
    spotkanie służbowe ― business meeting
    sprawy służbowe ― business matters
    telefon służbowy ― company phone
    użytek służbowy ― business use
    wyjazd służbowy ― business trip

Declension
Declension of służbowy (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative służbowy służbowa służbowe służbowi służbowe
genitive służbowego służbowej służbowego służbowych
dative służbowemu służbowej służbowemu służbowym
accusative służbowego służbowy służbową służbowe służbowych służbowe
instrumental służbowym służbową służbowym służbowymi
locative służbowym służbowej służbowym służbowych

Noun

służbowy m pers (female equivalent służbowa)

  1. (military) soldier on duty
    Hypernym: dyżurny

Declension
Declension of służbowy
singular plural
nominative służbowy służbowi
genitive służbowego służbowych
dative służbowemu służbowym
accusative służbowego służbowych
instrumental służbowym służbowymi
locative służbowym służbowych
vocative służbowy służbowi

Further reading
  • służbowy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • służbowy in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.