sörünk

See also: sorunk

Hungarian

Etymology

sör +‎ -ünk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈʃøryŋk]
  • Hyphenation: sö‧rünk

Noun

sörünk

  1. first-person plural single-possession possessive of sör

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative sörünk —
accusative sörünket —
dative sörünknek —
instrumental sörünkkel —
causal-final sörünkért —
translative sörünkké —
terminative sörünkig —
essive-formal sörünkként —
essive-modal sörünkül —
inessive sörünkben —
superessive sörünkön —
adessive sörünknél —
illative sörünkbe —
sublative sörünkre —
allative sörünkhöz —
elative sörünkből —
delative sörünkről —
ablative sörünktől —
non-attributive
possessive - singular
sörünké —
non-attributive
possessive - plural
sörünkéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.