sörük

See also: soruk

Hungarian

Etymology

sör +‎ -ük (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈʃøryk]
  • Hyphenation: sö‧rük

Noun

sörük

  1. third-person plural single-possession possessive of sör

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative sörük —
accusative sörüket —
dative sörüknek —
instrumental sörükkel —
causal-final sörükért —
translative sörükké —
terminative sörükig —
essive-formal sörükként —
essive-modal sörükül —
inessive sörükben —
superessive sörükön —
adessive sörüknél —
illative sörükbe —
sublative sörükre —
allative sörükhöz —
elative sörükből —
delative sörükről —
ablative sörüktől —
non-attributive
possessive - singular
sörüké —
non-attributive
possessive - plural
sörükéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.