pierścień

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish pierścień, pierzcień, pierzścień, pirścień, from Proto-Slavic *pьrsty (“finger ring; ring”).

Pronunciation

IPA^(key): /ˈpjɛr.ɕt͡ɕɛɲ/
Audio (file)
Rhymes: -ɛrɕt͡ɕɛɲ
Syllabification: pier‧ścień

Noun

pierścień m inan (diminutive pierścionek)

ring (a round piece of metal worn around the finger)
pierścień na serwetę ― napkin ring
(algebra) ring
(geometry) ring, annulus (a planar geometrical figure included between two concentric circles)
(astronomy) planetary ring
annual ring

Declension

Declension of pierścień

	singular	plural
nominative	pierścień	pierścienie
genitive	pierścienia	pierścieni
dative	pierścieniowi	pierścieniom
accusative	pierścień	pierścienie
instrumental	pierścieniem	pierścieniami
locative	pierścieniu	pierścieniach
vocative	pierścieniu	pierścienie

Derived terms

adjectives

pierścieniasty
pierścieniowaty
pierścieniowy
pierścienny

nouns

pierścienica
pierścieniec
pierścieniopłat
pierścieniówka
pierściennik
podpierścień

verb

pierścienić impf

Related terms

noun

naparstek

Further reading

pierścień in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
pierścień in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.