márciusa

Hungarian

Etymology

március +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmaːrt͡sijuʃɒ]
  • Hyphenation: már‧ci‧u‧sa

Noun

márciusa

  1. third-person singular single-possession possessive of március

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative márciusa —
accusative márciusát —
dative márciusának —
instrumental márciusával —
causal-final márciusáért —
translative márciusává —
terminative márciusáig —
essive-formal márciusaként —
essive-modal márciusául —
inessive márciusában —
superessive márciusán —
adessive márciusánál —
illative márciusába —
sublative márciusára —
allative márciusához —
elative márciusából —
delative márciusáról —
ablative márciusától —
non-attributive
possessive - singular
márciusáé —
non-attributive
possessive - plural
márciusáéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.