körünk

See also: korunk

Hungarian

Etymology

kör +‎ -ünk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkøryŋk]
  • Hyphenation: kö‧rünk

Noun

körünk

  1. first-person plural single-possession possessive of kör

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative körünk —
accusative körünket —
dative körünknek —
instrumental körünkkel —
causal-final körünkért —
translative körünkké —
terminative körünkig —
essive-formal körünkként —
essive-modal körünkül —
inessive körünkben —
superessive körünkön —
adessive körünknél —
illative körünkbe —
sublative körünkre —
allative körünkhöz —
elative körünkből —
delative körünkről —
ablative körünktől —
non-attributive
possessive - singular
körünké —
non-attributive
possessive - plural
körünkéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.