kölyke

Hungarian

Etymology

kölyök +‎ -e (“his/her/its”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkøjkɛ]
  • Hyphenation: köly‧ke

Noun

kölyke

  1. third-person singular single-possession possessive of kölyök

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
singular plural
nominative kölyke —
accusative kölykét —
dative kölykének —
instrumental kölykével —
causal-final kölykéért —
translative kölykévé —
terminative kölykéig —
essive-formal kölykeként —
essive-modal kölykéül —
inessive kölykében —
superessive kölykén —
adessive kölykénél —
illative kölykébe —
sublative kölykére —
allative kölykéhez —
elative kölykéből —
delative kölykéről —
ablative kölykétől —
non-attributive
possessive - singular
kölykéé —
non-attributive
possessive - plural
kölykééi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.