késünk

Hungarian

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkeːʃyŋk]
  • Hyphenation: ké‧sünk

Etymology 1

From the kés- stem of késik +‎ -ünk (personal suffix).

Verb

késünk

  1. first-person plural indicative present indefinite of késik

Etymology 2

kés (“knife”) +‎ -ünk (possessive suffix)

Noun

késünk

  1. first-person plural single-possession possessive of kés
Declension
Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative késünk —
accusative késünket —
dative késünknek —
instrumental késünkkel —
causal-final késünkért —
translative késünkké —
terminative késünkig —
essive-formal késünkként —
essive-modal késünkül —
inessive késünkben —
superessive késünkön —
adessive késünknél —
illative késünkbe —
sublative késünkre —
allative késünkhöz —
elative késünkből —
delative késünkről —
ablative késünktől —
non-attributive
possessive - singular
késünké —
non-attributive
possessive - plural
késünkéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.