Väinäjoki

Finnish

Etymology

Väinä +‎ joki, probably from Estonian Väina (jõgi), potentially of Slavic origin (Early Middle Proto-Slavic *dvæinā; compare Russian Двина (Dvina)).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋæi̯næˌjoki/, [ˈʋæi̯næˌjo̞k̟i]
  • Rhymes: -oki
  • Syllabification(key): Väi‧nä‧jo‧ki

Proper noun

Väinäjoki

  1. Daugava

Declension

Inflection of Väinäjoki (Kotus type 7*D/ovi, k-∅ gradation)
nominative Väinäjoki —
genitive Väinäjoen —
partitive Väinäjokea —
illative Väinäjokeen —
singular plural
nominative Väinäjoki —
accusative nom. Väinäjoki —
gen. Väinäjoen
genitive Väinäjoen —
partitive Väinäjokea —
inessive Väinäjoessa —
elative Väinäjoesta —
illative Väinäjokeen —
adessive Väinäjoella —
ablative Väinäjoelta —
allative Väinäjoelle —
essive Väinäjokena —
translative Väinäjoeksi —
abessive Väinäjoetta —
instructive — —
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of Väinäjoki (Kotus type 7*D/ovi, k-∅ gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative Väinäjokeni —
accusative nom. Väinäjokeni —
gen. Väinäjokeni
genitive Väinäjokeni —
partitive Väinäjokeani —
inessive Väinäjoessani —
elative Väinäjoestani —
illative Väinäjokeeni —
adessive Väinäjoellani —
ablative Väinäjoeltani —
allative Väinäjoelleni —
essive Väinäjokenani —
translative Väinäjoekseni —
abessive Väinäjoettani —
instructive — —
comitative — —
second-person singular possessor
singular plural
nominative Väinäjokesi —
accusative nom. Väinäjokesi —
gen. Väinäjokesi
genitive Väinäjokesi —
partitive Väinäjokeasi —
inessive Väinäjoessasi —
elative Väinäjoestasi —
illative Väinäjokeesi —
adessive Väinäjoellasi —
ablative Väinäjoeltasi —
allative Väinäjoellesi —
essive Väinäjokenasi —
translative Väinäjoeksesi —
abessive Väinäjoettasi —
instructive — —
comitative — —
first-person plural possessor
singular plural
nominative Väinäjokemme —
accusative nom. Väinäjokemme —
gen. Väinäjokemme
genitive Väinäjokemme —
partitive Väinäjokeamme —
inessive Väinäjoessamme —
elative Väinäjoestamme —
illative Väinäjokeemme —
adessive Väinäjoellamme —
ablative Väinäjoeltamme —
allative Väinäjoellemme —
essive Väinäjokenamme —
translative Väinäjoeksemme —
abessive Väinäjoettamme —
instructive — —
comitative — —
second-person plural possessor
singular plural
nominative Väinäjokenne —
accusative nom. Väinäjokenne —
gen. Väinäjokenne
genitive Väinäjokenne —
partitive Väinäjokeanne —
inessive Väinäjoessanne —
elative Väinäjoestanne —
illative Väinäjokeenne —
adessive Väinäjoellanne —
ablative Väinäjoeltanne —
allative Väinäjoellenne —
essive Väinäjokenanne —
translative Väinäjoeksenne —
abessive Väinäjoettanne —
instructive — —
comitative — —
third-person possessor
singular plural
nominative Väinäjokensa —
accusative nom. Väinäjokensa —
gen. Väinäjokensa
genitive Väinäjokensa —
partitive Väinäjokeaan
Väinäjokeansa
—
inessive Väinäjoessaan
Väinäjoessansa
—
elative Väinäjoestaan
Väinäjoestansa
—
illative Väinäjokeensa —
adessive Väinäjoellaan
Väinäjoellansa
—
ablative Väinäjoeltaan
Väinäjoeltansa
—
allative Väinäjoelleen
Väinäjoellensa
—
essive Väinäjokenaan
Väinäjokenansa
—
translative Väinäjoekseen
Väinäjoeksensa
—
abessive Väinäjoettaan
Väinäjoettansa
—
instructive — —
comitative — —

Derived terms

compounds

References

  1. Kallio, Petri (2006). On the Earliest Slavic Loanwords in Finnic. In Slavica Helsingiensia 27. Helsinki. →ISBN. Page 160
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.