-κτονία

From Ancient Greek κτείνω (kteínō, “to kill”).

• IPA^(key): /ktoˈnia/

-κτονία • (-ktonía) f

1. added to nouns to form a term indicating the killing of the first nouns; equivalent to English -cide:

   ‎πατέρας (patéras, “father”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎πατροκτονία (patroktonía, “patricide”)

   ‎αδελφός (adelfós, “brother”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎αδελφοκτονία (adelfoktonía, “fratricide”)

   ‎βρέφος (vréfos, “infant”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎βρεφοκτονία (vrefoktonía, “infanticide”)

   ‎βασιλιάς (vasiliás, “king”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎βασιλοκτονία (vasiloktonía, “regicide”)

   ‎άνθρωπος (ánthropos, “man”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎ανθρωποκτονία (anthropoktonía, “homicide”)

   ‎γένος (génos, “genus, race, family”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎γενοκτονία (genoktonía, “genocide”)

   ‎αυτό- (aftó-, “self”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎αυτοκτονία (aftoktonía, “suicide”)

2. added to nouns to form a term indicating dying from the first noun:

   ‎λιμός (limós, “starvation”) + ‎-κτονία (-ktonía) → ‎λιμοκτονία (limoktonía, “death from starvation”)

• -κτόνος m (-któnos) (killer or killing agent)