ܡܥܠܬܢ

Assyrian Neo-Aramaic

Etymology

Root
ܥ ܠ ܠ (ˁ l l)
11 terms

Denominal verb derived from the noun ܥܸܠܬ݂ܵܐ (ˁilṯā, “reason, cause”); compare Arabic عَلَّلَ (ʕallala, “to reason”) and Hebrew עוֹלֵל ('olél).

Pronunciation

  • (standard) IPA(key): [məʕal.tɪn.]

Verb

ܡܥܲܠܬܸܢ • (mˁaltin) (present participle ܡܥܲܠܬܘܼܢܹܐ (mˁaltūnē), past participle ܡܥܘܼܠܬܢܵܐ (mˁultnā))

  1. to cause, reason
    ܡܘܼܙܵܓ݂ ܐܵܐܲܪ ܡܥܘܼܠܬܸܢ ܠܹܗ ܠܗܵܕ݂ܹܐ ܬܵܘܚܲܪܬܵܐ. ― mūzāḡ āˀar mˁultin lēh lhāḏē tāwḥartā. ― The weather caused this delay.
    ܡܸܙܕܵܘܝܵܢܘܼܬ݂ܵܐ ܟܹܐ ܡܥܲܲܠܬܢܵܐ ܚܲܣܝܼܪܘܼܬ݂ܵܐ ܕܣܲܬܝܼܬ݂ܘܼܬ݂ܵܐ ܠܟܢܘܼܫܝܲܢ. ― mizdāwyānūṯā kē mˁaaltnā ḥasīrūṯā d-satīṯūṯā l-knušyan. ― Inflation brings about instability in our society.

Conjugation

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.