χορδή

Ancient Greek

Alternative forms
  • χορδᾱ́ (khordā́) — Doric

Etymology

From Proto-Indo-European *ǵʰer- (“bowel”). Cognates include Sanskrit हिर (hira), Latin hernia, and Old English ġearn (English yarn).[1]

Pronunciation
 

Noun

χορδή • (khordḗ) f (genitive χορδῆς); first declension

  1. (in the plural) guts, intestines, tripe
  2. that which is made from guts:
    1. string of gut, chord, especially of a lyre or harp
      1. (music) musical note
    2. sausage, black pudding

Inflection
First declension of ἡ χορδή; τῆς χορδῆς (Attic)
Case / # Singular Dual Plural
Nominative ἡ χορδή
hē khordḗ		 τὼ χορδᾱ́
tṑ khordā́		 αἱ χορδαί
hai khordaí
Genitive τῆς χορδῆς
tês khordês		 τοῖν χορδαῖν
toîn khordaîn		 τῶν χορδῶν
tôn khordôn
Dative τῇ χορδῇ
têi khordêi		 τοῖν χορδαῖν
toîn khordaîn		 ταῖς χορδαῖς
taîs khordaîs
Accusative τὴν χορδήν
tḕn khordḗn		 τὼ χορδᾱ́
tṑ khordā́		 τᾱ̀ς χορδᾱ́ς
tā̀s khordā́s
Vocative χορδή
khordḗ		 χορδᾱ́
khordā́		 χορδαί
khordaí
Notes:
  • This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms
  • βᾰρῠ́χορδος (barúkhordos)
  • δεκᾰ́χορδος (dekákhordos)
  • δωδεκᾰ́χορδος (dōdekákhordos)
  • δῐ́χορδος (díkhordos)
  • ἔγχορδος (énkhordos)
  • ἐκχορδόομαι (ekkhordóomai)
  • ἑνδεκᾰ́χορδος (hendekákhordos)
  • ἐννεᾰ́χορδος (enneákhordos)
  • ἑπτᾰ́χορδος (heptákhordos)
  • ἐπῐχορδῐ́ς (epikhordís)
  • εὔχορδος (eúkhordos)
  • κᾰτᾰχορδέω (katakhordéō)
  • μονόχορδος (monókhordos)
  • ὀκτᾰ́χορδος (oktákhordos)
  • ὀλῐγόχορδος (oligókhordos)
  • πεντεκαιδεκᾰ́χορδος (pentekaidekákhordos)
  • πεντᾰ́χορδος (pentákhordos)
  • πολῠ́χορδος (polúkhordos)
  • ποσᾰ́χορδος (posákhordos)
  • πρόσχορδος (próskhordos)
  • πᾰρᾰχορδῐ́ζω (parakhordízō)
  • σῠ́γχορδος (súnkhordos)
  • τετρᾰ́χορδος (tetrákhordos)
  • τρεισκαιδεκᾰ́χορδος (treiskaidekákhordos)
  • τρῐ́χορδος (tríkhordos)
  • χορδεύω (khordeúō)
  • χορδολογέω (khordologéō)
  • χορδοποιός (khordopoiós)
  • χορδοπώλης (khordopṓlēs)
  • χορδοστρόφος (khordostróphos)
  • χορδοτόνον (khordotónon)
  • χορδοτόνῐον (khordotónion)
  • χορδᾰ́ρῐον (khordárion)
  • χορδᾰψός (khordapsós)
  • χορδῐ́ον (khordíon)
  • ᾰ̓κροχορδών (akrokhordṓn)
  • ᾰ̓ντῐ́χορδος (antíkhordos)
  • ῐ̓σόχορδος (isókhordos)

Descendants
Descendants of χορδή in other languages
  • Greek: χορδή (chordí)
  • Mariupol Greek: кордъа́ (korðá)
  • → Latin: chorda (see there for further descendants)
  • → Russian: хо́рда (xórda)

References
  1. Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 1643-4

Further reading

Greek

Etymology

From Ancient Greek χορδή (khordḗ).

Pronunciation
  • IPA(key): /xoɾˈði/

Noun

χορδή • (chordí) f (plural χορδές)

  1. bow string
  2. (geometry) chord (of a circle)
  3. (music) string (of violin, piano, etc)
  4. (anatomy) vocal cord, vocal fold
  5. (physics) string
    θεωρία χορδών ― theoría chordón ― string theory
  6. any long, very thin structure

Declension
declension of χορδή
case     \     number singular plural
nominative χορδή • χορδές •
genitive χορδής • χορδών •
accusative χορδή • χορδές •
vocative χορδή • χορδές •

See also

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.