χημεία

Ancient Greek

Pronunciation

 

Noun

χημείᾱ • (khēmeíā) f (genitive χημείᾱς); first declension

  1. Alternative form of χυμείᾱ (khumeíā, “art of alloying metals”)

Declension

Greek

Etymology

From Late Latin chēmia, from Ancient Greek χυμεία (khumeía, “art of alloying metals”).

Noun

χημεία • (chimeía) f (uncountable)

  1. (sciences, chemistry) chemistry
    Coordinate terms: βιολογία (viología), φυσική (fysikí)
  2. (figurative) chemistry (mutual attraction between two people)

Declension

Derived terms

  • αναλυτική χημεία f (analytikí chimeía, “analytical chemistry”)
  • ανόργανη χημεία (anórgani chimeía, “inorganic chemistry”)
  • βιολογική χημεία (viologikí chimeía, “biological chemistry”)
  • βιοχημεία (viochimeía, “biochemistry”)
  • ηλεκτροχημεία (ilektrochimeía, “electrochemistry”)
  • οργανική χημεία (organikí chimeía, “organic chemistry”)
  • φυσικοχημεία (fysikochimeía, “physical chemistry”)
  • χημείο n (chimeío, “chemistry laboratory”)
  • χημειοθεραπεία f (chimeiotherapeía, “chemotherapy”)
  • χημική αντίδραση f (chimikí antídrasi, “chemical reaction”)
  • χημικός m or f (chimikós, “chemist”)
  • χημικοφυσικός (chimikofysikós, “physical chemistry”, adjective)
  • χημισμός m (chimismós, “chemistry, metabolism”)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.