πυρο-

all forms:

• πυρο- (pyro-), πυρό- (pyró-)
• πυρι- (pyri-), πυρί- (pyrí-)
• πυρ- (pyr-), πύρ- (pýr-) (before a vowel)

Learned borrowing from Ancient Greek πυρο- (puro-), from πῦρ n (pûr) [modern, formal πυρ (pyr, “fire”)] + interfix -ο-.
The form πυρι- (pyri-), from the ancient dative singular πυρί (purí).

πυρο- • (pyro-)

1. expressing a connection with fire or flame(s), or the colours produced

   ‎πυρο (pyro) + ‎-μανής (-manís, “maniac”) → ‎πυρομανής (pyromanís, “pyromaniac”)

   ‎πυρό- (pyró-) + ‎-λυση (-lysi, “chemical breakdown”) → ‎πυρόλυση (pyrólysi, “pyrolysis”)

   ‎πυρί- (pyrí-) + ‎-μαχος (-machos, “resisting”) → ‎πυρίμαχος (pyrímachos, “fireproof”)

   ‎πυρ- (pyr-) + ‎-πολώ (-poló) → ‎πυρπολώ (pyrpoló, “set fire to”)

   ‎πύρ- (pýr-) + ‎-αρχος (-archos, “-arch”) → ‎πύραρχος (pýrarchos, “fire colonel”)