πεκτέω

Ancient Greek

Etymology

Related to κτείς (kteís, “a comb”) and πέκω (pékō, “to comb”).

Pronunciation
 

Verb

πεκτέω • (pektéō)

  1. to shear, to clip

Inflection
   Present: πεκτέω, πεκτέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πεκτέω πεκτέεις πεκτέει πεκτέετον πεκτέετον πεκτέομεν πεκτέετε πεκτέουσῐ(ν)
subjunctive πεκτέω πεκτέῃς πεκτέῃ πεκτέητον πεκτέητον πεκτέωμεν πεκτέητε πεκτέωσῐ(ν)
optative πεκτέοιμῐ πεκτέοις πεκτέοι πεκτέοιτον πεκτεοίτην πεκτέοιμεν πεκτέοιτε πεκτέοιεν
imperative   πέκτεε πεκτεέτω πεκτέετον πεκτεέτων   πεκτέετε πεκτεόντων
middle/
passive		 indicative πεκτέομαι πεκτέῃ,
πεκτέει		 πεκτέεται πεκτέεσθον πεκτέεσθον πεκτεόμεθᾰ πεκτέεσθε πεκτέονται
subjunctive πεκτέωμαι πεκτέῃ πεκτέηται πεκτέησθον πεκτέησθον πεκτεώμεθᾰ πεκτέησθε πεκτέωνται
optative πεκτεοίμην πεκτέοιο πεκτέοιτο πεκτέοισθον πεκτεοίσθην πεκτεοίμεθᾰ πεκτέοισθε πεκτέοιντο
imperative   πεκτέου πεκτεέσθω πεκτέεσθον πεκτεέσθων   πεκτέεσθε πεκτεέσθων
active middle/passive
infinitive πεκτέειν πεκτέεσθαι
participle m πεκτέων πεκτεόμενος
f πεκτέουσᾰ πεκτεομένη
n πεκτέον πεκτεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: πεκτῶ, πεκτοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πεκτῶ πεκτεῖς πεκτεῖ πεκτεῖτον πεκτεῖτον πεκτοῦμεν πεκτεῖτε πεκτοῦσῐ(ν)
subjunctive πεκτῶ πεκτῇς πεκτῇ πεκτῆτον πεκτῆτον πεκτῶμεν πεκτῆτε πεκτῶσῐ(ν)
optative πεκτοίην,
πεκτοῖμῐ		 πεκτοίης,
πεκτοῖς		 πεκτοίη,
πεκτοῖ		 πεκτοῖτον,
πεκτοίητον		 πεκτοίτην,
πεκτοιήτην		 πεκτοῖμεν,
πεκτοίημεν		 πεκτοῖτε,
πεκτοίητε		 πεκτοῖεν,
πεκτοίησᾰν
imperative   πέκτει πεκτείτω πεκτεῖτον πεκτείτων   πεκτεῖτε πεκτούντων
middle/
passive		 indicative πεκτοῦμαι πεκτεῖ,
πεκτῇ		 πεκτεῖται πεκτεῖσθον πεκτεῖσθον πεκτούμεθᾰ πεκτεῖσθε πεκτοῦνται
subjunctive πεκτῶμαι πεκτῇ πεκτῆται πεκτῆσθον πεκτῆσθον πεκτώμεθᾰ πεκτῆσθε πεκτῶνται
optative πεκτοίμην πεκτοῖο πεκτοῖτο πεκτοῖσθον πεκτοίσθην πεκτοίμεθᾰ πεκτοῖσθε πεκτοῖντο
imperative   πεκτοῦ πεκτείσθω πεκτεῖσθον πεκτείσθων   πεκτεῖσθε πεκτείσθων
active middle/passive
infinitive πεκτεῖν πεκτεῖσθαι
participle m πεκτῶν πεκτούμενος
f πεκτοῦσᾰ πεκτουμένη
n πεκτοῦν πεκτούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.