ευθύς

See also: εὐθύς

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek εὐθύς (euthús, “straight, direct”, adjective, also as adverb).[1]

Pronunciation
  • IPA(key): /eˈfθis/
  • Hyphenation: ευ‧θύς

Adjective

ευθύς • (efthýs) m (feminine ευθεία, neuter ευθύ)

  1. direct, straight
  2. (figurative) straightforward, candid

Declension
Declension of ευθύς
number 
case \ gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ευθύς • ευθεία • ευθύ • ευθείς • ευθείες • ευθέα •
genitive ευθέος • / ευθύ • ευθείας • ευθύ • / ευθέος • ευθέων • ευθειών • ευθέων •
accusative ευθύ • ευθεία • ευθύ • ευθείς • ευθείες • ευθέα •
vocative ευθύ • ευθεία • ευθύ • ευθείς • ευθείες • ευθέα •
derivations Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ευθύς, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευθύς, etc.)
Degrees of comparison by suffixation
comparative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ευθύτερος • ευθύτερη • ευθύτερο • ευθύτεροι • ευθύτερες • ευθύτερα •
genitive ευθύτερου • ευθύτερης • ευθύτερου • ευθύτερων • ευθύτερων • ευθύτερων •
accusative ευθύτερο • ευθύτερη • ευθύτερο • ευθύτερους • ευθύτερες • ευθύτερα •
vocative ευθύτερε • ευθύτερη • ευθύτερο • ευθύτεροι • ευθύτερες • ευθύτερα •
derivations relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο ευθύτερος", etc)
Absolute superlative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ευθύτατος • ευθύτατη • ευθύτατο • ευθύτατοι • ευθύτατες • ευθύτατα •
genitive ευθύτατου • ευθύτατης • ευθύτατου • ευθύτατων • ευθύτατων • ευθύτατων •
accusative ευθύτατο • ευθύτατη • ευθύτατο • ευθύτατους • ευθύτατες • ευθύτατα •
vocative ευθύτατε • ευθύτατη • ευθύτατο • ευθύτατοι • ευθύτατες • ευθύτατα •
  • ανεύθυνος (anéfthynos, “irresponsible”) & related
  • απευθείας (apeftheías, “directly”, adverb)
  • απευθύνω (apefthýno, “address - communicate”) & related
  • απευθυσμένο n (apefthysméno) (anatomy)
  • διευθύνω (diefthýno, “manage, command”) & related
  • ευθεία f (eftheía, “straight line”)
  • ευθεία (eftheía, “straight ahead”, adverb)
  • ευθυ- (efthy-) compounds like ευθύαυλος m (efthýavlos), ευθυβολία f (efthyvolía), ευθύγραμμος (efthýgrammos, adjective), ευθυκρισία f (efthykrisía), ευθυτενής (efthytenís)
  • ευθέως (efthéos, “straightforwardly”, adverb)
  • ευθύνη f (efthýni, “responsibility”) & related
  • ευθύτητα f (efthýtita, “straightforwardness”)
  • κατευθείαν (kateftheían, adverb)
  • κατευθύνω (katefthýno, “direct”) & related

Adverb

ευθύς • (efthýs)

  1. immediately, outright, at once
    Synonyms: παρευθύς (parefthýs), ευθύς εξαρχής (efthýs exarchís), ευθύς αμέσως (efthýs amésos)
  • ευθύς εξαρχής (efthýs exarchís, “immediately”)
  • ευθύς ως (efthýs os, “when”)
  • παρευθύς (parefthýs, “immediately”)
  • see also, adverbs ευθεία (eftheía), ευθέως (efthéos, “straightforwardly”), κατευθείαν (kateftheían)

References
  1. ευθύς - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.