έρημος

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἔρημος (érēmos), Attic of ἐρῆμος (erêmos).

Adjective

έρημος • (érimos) m (feminine έρημη, neuter έρημο)

  1. desolate
  2. lonesome, poor, friendless person

Declension
Declension of έρημος
number 
case \ gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative έρημος • έρημη • έρημο • έρημοι • έρημες • έρημα •
genitive έρημου • έρημης • έρημου • έρημων • έρημων • έρημων •
accusative έρημο • έρημη • έρημο • έρημους • έρημες • έρημα •
vocative έρημε • έρημη • έρημο • έρημοι • έρημες • έρημα •
derivations Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο έρημος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο έρημος, etc.)
notes ερήμων: learned form of the genitive plural (all genders)

Alternative forms
  • έρμος (érmos)

Derived terms
  • ερήμην (erímin, “in absentia”)
  • ερημητήριο n (erimitírio, “hermitage”)
  • ερημία f (erimía, “solitude”)
  • ερημιά f (erimiá, “wilderness, deserted land”)
  • ερημικός (erimikós, “isolated”)
  • ερημίτης m (erimítis, “hermit”)
  • ερημίτισσα f (erimítissa, “hermit”)
  • ερημώνω (erimóno, “to devastate”)
  • άφραχτος κήπος, έρημα τα λάχανα (áfrachtos kípos, érima ta láchana)
  • μόνος και έρημος (mónos kai érimos)
  • ο φόβος φυλάει τα έρημα (o fóvos fyláei ta érima)

Noun

έρημος • (érimos) f (plural έρημοι)

  1. desert, wilderness

Declension
declension of έρημος
case     \     number singular plural
nominative έρημος • έρημοι •
genitive ερήμου • ερήμων •
accusative έρημο • ερήμους •
vocative έρημε •,  έρημο • έρημοι •

Synonyms

Derived terms
  • φωνή βοώντος εν τη ερήμω (foní voóntos en ti erímo)
  • αλεπού της ερήμου (alepoú tis erímou)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.