Uznam

W roku 1128 władający wyspą pomorski książę Warcisław I przyjął chrzest z rąk Ottona z Bambergu. Ok. 1155 powstał norbertański klasztor w Grobi, który w 1309 został przeniesiony do wsi Pudagla. Istniał także klasztor w Crummin. W krótkim czasie dobra klasztorne objęły prawie całą wyspę i stan taki trwał do czasów reformacji, kiedy to zostały przejęte przez książąt pomorskich.

Burzliwe losy przeżywał Uznam w czasie wojny trzydziestoletniej – 26 czerwca 1630 w Peenemünde u ujścia rzeki Piany wylądował król szwedzki Gustaw Adolf, a po wojnie wyspa dostała się pod panowanie szwedzkie. Po zakończeniu III wojny północnej w roku 1720 za kwotę 2 mln talarów odkupił ją Fryderyk Wilhelm I. W roku 1740 Fryderyk II Wielki rozbudował świnoujski port.

W połowie XVIII wieku powstało Świnoujście (niem. Swinemünde). W 1765 otrzymało ono prawa miejskie. Miejscowość rozpoczęła swój powolny rozwój, który wzrósł wraz z wiekiem XIX, kiedy handel Szczecina z innymi miastami wymusił cumowanie statków na brzegach Uznamu. W latach 1875–1890 w celu usprawnienia żeglugi pomiędzy Zalewem Szczecińskim, a Bałtykiem przekopano Kanał Piastowski, przez Niemców nazwany wtedy Kanałem Cesarskim.

Przed II wojną światową w Peenemünde został zbudowany poligon doświadczalny służący do badań nad pociskami V-1, później także V-2.

Po wojnie, w związku ze zmianami granic, część wyspy, wraz z największym miastem Świnoujściem została przekazana Polakom i włączona do województwa szczecińskiego. Dziś zachodnia część wyspy przynależy do landu Meklemburgia-Pomorze Przednie, a wschodnia do województwa zachodniopomorskiego.

• Jezioro Kölpinsee
• Jezioro Wolgastsee
• Zamek w Mellenthin
• Latarnia morska w Peenemünde
• Ośrodek badań rakietowych w Peenemünde
• Uzdrowiska (Ahlbeck, Heringsdorf i Bansin)
• Kościół i rezydencja w Stolpe

• Świdny Las
• Ujście rzeki Świny
• Rezerwat Karsiborskie Paprocie
• Fortyfikacje Twierdzy Świnoujście
• Muzeum Rybołówstwa Morskiego
• Kościół Chrystusa Króla i Pl. Wolności
• Promenada i Park Zdrojowy w Świnoujściu