Sudan

Geografia Sudanu jest zróżnicowana, północ jest poza doliną Nilu pustynna, przy granicy z Etiopią zamienia się w sawannę, południe ma już bardziej wilgotny tropikalny klimat. Główną rzeką Sudanu jest Nil, w Chartumie łączą się jego dwie odnogi – Nil Biały płynący z Wyżyny Abisyńskiej i Nil Błękitny mający swój początek w Ugandzie i wypływający z wielkich jezior afrykańskich.

Fauna i flora jest zróżnicowana, na północnych terenach pustynnych poza doliną nilu roślinność występuje bardzo sezonowo. Środek i południe ma bardziej zróżnicowaną szatę roślinną.

Pustynny suchy na północy, subtropikalny na południu.

Historia Sudanu liczy sobie tysiące lat, już Egipscy Faraonowie utrzymywali kontakty z krainą Nubia i za jej pośrednictwem handlowali z Etiopią (pozyskując w ten sposób np. kość słoniową). Na początku naszej ery na terenie dzisiejszego północnego Sudanu istniało chrześćjańskie królestwo Meroickie, ślady po nim można do dzisiaj podziwiać oglądając piramidy w Meroe.

W dzisiejszym Sudanie dominuje kultura muzułmańska (przynajmniej na północy w obiegu „oficjalnym”), chociaż z drugiej strony jest ona mniej hermetyczna niż w Egipcie czy innych krajach arabskich.

W 1956 roku, Sudan odzyskał niepodległość od Egiptu. Stało się to w sposób pokojowy. Nie rozwiązało to jednak problemów wewnętrznych młodego państwa, które od początku swojego istnienia targane było niepokojami. Główną osią konfliktu była rywalizacja muzułmańskiej północy, z chrześcijańskim południem. Co do sporów granicznych to istnieją tereny sporne z Egiptem (niezamieszkałe fragmenty pustyni).

Lepiej w zimie, bo jest trochę chłodniej jednak ze względu na pustynny charakter kraju nie ma to takiego znaczenia. Na południu występuje między kwietniem a wrześniem pora mokra.

Obywateli polskich obowiązuje wiza. Nie ma możliwości otrzymania jej na lotnisku. Wizę można wyrobić w konsulacie w Berlinie, można zrobić to korespondencyjnie. Kosz to ok. 160 zł za 30 dniową jednokrotną. Należy pamiętać o obowiązkowej rejestracji i derejestracji na miejscu (jednorazowej) których koszt sumaryczny to około 100 zł (i pół dnia w różnych kolejkach).

Nie odbiegają od normalnych przepisów przyjętych w innych krajach, walutę teoretycznie się deklaruje, ale nie ma to zbytniego znaczenia (podobnie jak sprzęt foto i wideo).

Najłatwiej wymieniać dolary i funty egipskie. Wymiana euro też jest w większych miastach możliwa, ale może być kłopotliwa. Pieniądze najlepiej wymieniać w bankach (co wiąże się jednak czasami z czekaniem itp.), kurs u handlarzy nie jest lepszy, ale są oni dostępni prawie 24h na dobę.

Arabski sudański i egipski różnią się. Są dostępne niemieckojęzyczne rozmówki „Sudan Arabic”, jeżeli nie ma się do nich dostępu, lepiej korzystać z rozmówek MSA (modern standard arabic) niż egipskiego arabskiego. Przykładem różnicy może być słowo Jebel (wymowa sudańska) – Gebel (egipska) [góra].

Głównym międzynarodowym portem lotniczym jest lotnisko w Chartumie (Chartum Civile), ostatnio zostały uruchomione międzynarodowe loty z Kenii do Dżuby na południu.

Połączenie sudańskiej sieci kolejowej z sieciami krajów ościennych nie istnieje. Są co prawda tory prowadzące do Erytrei, ale o jakimkolwiek ruchu na tym odcinku nie ma mowy ze względu na napięte stosunki z tym krajem. Tory łączące Sudan z Egiptem zostały zalane wraz z utworzeniem jeziora Nassera. Nie ma za bardzo przeciwskazań, aby zbudować nową linię wzdłuż brzegów jeziora. Obie strony o tym mówią, jednak zdecydowanych ruchów brak. Linia Wadi Halfa – Chartum łączy jednak Egipt z Sudanem dzięki połączeniu promowemu na jeziorze Nassera. Prom pływa raz na tydzień, a pociąg jest z nim skomunikowany.

Drogowe przejścia graniczne istnieją ze wszystkimi państwami graniczącymi z Sudanem poza Libią i Egiptem. Granica z Erytreą jest otwarta, granica z Czadem i Republiką Środkowoafrykańską otwarta. Stosunkowo najmniej pewna jest granica z Etiopią (przejście graniczne nieopodal miasta Gedaref).

Pomiędzy większymi miastami Sudanu kursują autobusy (specjalne konstrukcje dopasowane do jazdy po nieutwardzonej nawierzchni).

Prom Asuan – Wadi Halfa kursuje raz w tygodniu, podróż trwa 24h.