Strzegom

Pierwsze ślady osadnictwa na terenie dzisiejszego Strzegomia sięgają ery brązu, czyli ok. 2500 lat temu. Kiedy to na szczycie Góry Bazaltowej istniało grodzisko obronne, posiadające umocnienia w postaci wału drewniano-ziemnego.Istniało ono do V wiek n.e. kiedy nastąpił najazd koczowników scytyjskich, który strawił doszczętnie ówczesny gród. Wtedy to dorzecze rzeki Strzegomki upodobali sobie szczególnie Ślężanie, którzy postanowili tutaj założyć swą osadę.

W XI i XII w. gród był ważnym ośrodkiem z racji położenia na szlakach handlowych, jak i pełnienia funkcji obronnych. Pierwsza zapisana wzmianka o grodzie pochodzi z bulli papieskiej wydanej przez Hadriana IV w 1155 roku w Rzymie. Mowa tam o gradice Ztrigom, co sugeruje istnienie w tamtych czasach grodu strzegomskiego. Obok grodu warownego, pełniącego funkcje obronne, powstała osada miejska zwana Starym Strzegomiem. Kres szybkiego rozwoju nastąpił w 1241 kiedy to Tatarzy spalili miasto, w tym samym roku by przyśpieszyć odbudowę osady nadano jej prawa miejskie.

Następnie miasto rozwijało się do wojny trzydziestoletniej kiedy to miasto zostało kolejny raz w swej historii zniszczone. Miasto zaznało spokoju do roku 1745, kiedy w trakcie II Wojny Śląskiej została stoczona pod nim bitwa. Następnie nastaje okres 200-letniego spokoju, przerwany wkroczeniem Armii Czerwonej do miasta.

Okres powojenny to czas odbudowy i rozbudowy miasta. Powstało wiele nowych budynków, szkół, budynków użyteczności publicznej, sklepów, pawilonów handlowych i zakładów przemysłowych. Rozbudowie uległ przemysł – niektóre zakłady powstały od podstaw, inne zaś zostały zaadaptowane i przestawione na inną produkcję. W mieście istniały Zakłady Kamienia Budowanego, Zakłady Materiałów Ogniotrwałych, Zakłady Mechanizacji Budownictwa Zremb, Zakłady Roszarnicze Konpar, Zakłady Wyrobów Papierniczych, Dolnośląskie Zakłady Obuwnicze Dolbut i wiele innych.